„ZRÓWNOWAŻONE MAŁKOWO”, CZYLI CZY W POLSCE DA SIĘ BUDOWAĆ WG SKANDYNAWSKICH STANDARDÓW?

Na świecie projektuje się coraz więcej inwestycji, które oparte są na zasadach zrównoważonego rozwoju. Liderami są kraje skandynawskie, Niemcy, Holandia. W Polsce jest to wciąż rzadkość, ale na Pomorzu, w powiecie kartuskim, w gminie Żukowo we wsi Małkowo trwają pracę nad koncepcją tego typu osady, być może pierwszej w Polsce. Projektodawcy szacują, że w ciągu ok. 5 lat na restrukturyzowanym terenie może powstać ok. 90 domów oraz duży, ogólnodostępny, teren rekreacyjny.

 

ZRÓWNOWAŻONY ROZWÓJ

 Zrównoważony rozwój to takie zmiany, które odpowiadają aktualnym potrzebom ludzi bez ograniczania przyszłym pokoleniom możliwości do zaspokojenia swoich potrzeb. Aby go osiągnąć konieczna jest równowaga trzech kluczowych elementów: realnego wzrostu gospodarczego, akceptacji społecznej i ochrony środowiska.

  • Nazwa przedsięwzięcia powołanego przez właścicieli Ecofarm nie była „Zrównoważone Małkowo” w swojej nazwie zawiera strategię polegającą na tworzeniu rozwiązań zgodnych z ideą zrównoważonego rozwoju, a w szczególności zrównoważonego rozwoju Małkowa. W ciągu ostatnich 6 lat powstało w Małkowie około 100 nowych domów, w rozproszonej, indywidualnej zabudowie. My proponujemy rozwiązanie oparte na planie miejscowym, który jest swoistą polisą ubezpieczeniową dla wsi, gwarantem, iż nie wydarzy się niepożądana sytuacja, jak np. ciasna zabudowa szeregowa – tłumaczy Knud Foldschack, prezes Zarządu Fundacji Ecofarm.

HISTORIA I WIZJA ECOFARM

 Fundacja Ecofarm kupiła ziemię w Małkowie w 1992 roku. W 1998 roku fundacja zakupiła ok. 300 ha w Wyczechowie, gminie Somonino, gdzie prowadzona jest większość działań hodowlanych oraz upraw Ecofarm. Od tego czasu teren w Małkowie stanowi zaplecze farmy Ecofarm w Wyczechowie. Po prawie 30 latach, po uważnej analizie zmian społecznych w tym regionie, w zgodzie z uchwalonym i opublikowanym w 2015 roku pierwszym studium, Fundacja postanowiła, że na tym terenie opracuje koncepcję osady mieszkaniowej. 28 września 2021 roku radni Żukowa podjęli uchwałę o przystąpieniu do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla Małkowa i części Miszewa, dzięki któremu gmina ma szansę na przemyślane zaplanowanie rozwoju tego obszaru. Powstanie zielonej osady z niskimi domami może być elementem inicjującym nowe rozwiązania infrastrukturalne, z których skorzystają zarówno dotychczasowi, jak i nowi mieszkańcy. Obejmuje on około 210 ha, z czego obszar zabudowy osady wyniesie ok. 69 ha. Pierwsza faza projektu osady to ok. 26 ha (w tym staw o powierzchni ok. 2,5 ha), co stanowi ok. 12% całości wywołanego planu miejscowego.

  • Ecofarm jest właścicielem terenu w Małkowie od prawie 30 lat. Bardzo nas cieszy, że gmina ma szansę na Dzięki nowym planom zagospodarowania od 5 lat z roku na rok rosną ceny gruntów w Małkowie, a również znaczenie tego terenu na Kaszubach. Chcemy, aby osada zbudowana na zasadach zrównoważonego rozwoju była otwarta dla wszystkich mieszkańców. Na jej terenie zaplanowano m.in. ogólnodostępny plac zabaw, miejsce spotkań oraz ścieżki rowerowe. Wyznaczamy przestrzeń, która w przyszłości stanie się centrum Małkowa, gdzie znajdą się obiekty użyteczności publicznej i obiekty rekreacyjne dostępne dla wszystkich mieszkańców.

    Na każdym etapie pytamy formalnych przedstawicieli Małkowa oraz mieszkańców o uwagi. Dam przykład; jedna z mieszkanek zaproponowała zwiększenie pasa zieleni między ulica Pałacową a obszarem planowanej osady. To był ciekawy pomysł i został uwzględniony w kolejnej wersji koncepcji – tłumaczy współautor projektu zagospodarowania terenów Ecofarm, architekt Jacek Jedliński.

    NOWA OSADA

     „Zrównoważone Małkowo” chce stworzyć miejsce, które dzięki zastosowaniu polskich i duńskich technologii oraz rozwiązań planistycznych samo w sobie spełnia wysokie wymagania w zakresie ochrony środowiska i efektywności energetycznej. Miejsce, które jednocześnie posłuży w przyszłości za punkt odniesienia dla przyjaznego dla środowiska naturalnego budownictwa mieszkaniowego w północnej Polsce. Inspirując się praktykami i doświadczeniami stosowanymi w Skandynawii przedstawiciele spółki od początku konsultowali wstępne założenia koncepcji z władzami gminy i przedstawicielami społeczności lokalnej. „Zrównoważone Małkowo” jest przekonane, że można ten projekt zrealizować w sposób akceptowalny dla wszystkich stron zaangażowanych w racjonalny dialog. Biorąc pod uwagę sugestie płynące ze spotkań, m.in. została zredukowana intensywność zabudowy, która i tak była od samego początku niższa od tej, którą przewiduje uchwalone studium.

    „Zrównoważone Małkowo” deklaruje otwartość działania i chęć współpracy zarówno z gminą Żukowo, jak i z mieszkańcami samego Małkowa. Jesteśmy świadomi, że komunikacja drogowa w Małkowie oraz jakość i ciśnienie wody są kluczowymi kwestiami. „Zrównoważone Małkowo” chce wypracować optymalne rozwiązania, wsłuchując się w głosy mieszkańców i innych interesariuszy, takich jak władze gminy i województwa. Warto podkreślić, że „Zrównoważone Małkowo” nie jest deweloperem, lecz organizatorem procesu osadniczego wzorowanego na sprawdzonych duńskich, skandynawskich wzorcach, opartych o zasady zrównoważonego rozwoju.

    – Zdecydowaliśmy się na budownictwo niskie, dzięki czemu Małkowo pozostanie zielone. Fundacja Ecofarm posadziła w Małkowie 250 lip, a teraz rozważamy Aleję Lipową w ramach nowej osady, na której będą posadzone drzewa, które rosną tu od niemal 25 Jednocześnie rozumiemy, że zrównoważony rozwój to nie tylko architektura i ekologia, ale też np. wsparcie edukacji młodzieży. Nowy statut Ecofarm zakłada m.in. określony procent rocznego zysku netto, który Fundacja przeznaczy na działalność CSR dla gmin, w których działamy, przykładowo: wsparcie szkół, świetlicy czy też na zorganizowanie wymiany młodzieży w Polsce i Danii. komentuje Joanna Iwanowska-Nielsen – przedstawiciel „Zrównoważonego Małkowa” – i podkreśla: Od samego początku

Autor:
Joanna Iwanowska-Nielsen
Członek Zarządu, „Zrównoważone Małkowo”
Fundator i Członek Zarządu, „Europejski Instytut Nieruchomości”

 

1 mapa gminy OSADA Zrównoważone Małkowo 2_02.11.2021 OSADA Zrównoważone Małkowo 3_02.11.2021.jpgZrĘwnowaĺone Maąkowo poziom

MIESZKANIOWY DYLEMAT ROZWOJU WARSZAWY

Główny dylemat rozwoju stolicy, sprowadzający się do pytania, tylko pozornie prostego: „gdzie budować mieszkania?”, jest znany nie od dziś… Prawie dwie dekady temu, przy sporządzaniu dokumentu mającego określić politykę przestrzenną Warszawy, uznano dość arbitralnie,  że w Warszawie zamieszka  ok. 3 milionów ludzi. W konsekwencji w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego m. st. Warszawy (przyjętym 10 października 2006 r.) określono rejony nowej urbanizacji, głównie na cele mieszkaniowe, wykraczające poza kierunki rozwoju wskazane w planie ogólnym Warszawy w 1992 r. (szczegóły: STOLICA nr 6/2019). W tym planie (obowiązującym do końca 2003 r.) nie przewidywano urbanizacji peryferyjnych terenów rolnych Białołęki, Chrzanowa, rejonów Pyr i Zawad,  chroniono też przez zabudową tzw. korytarze wymiany powietrza. Przy niższej niż w innych dużych polskich miastach „dynamice” prac planistycznych, która miała służyć realizacji ówczesnej polityki przestrzennej, o celach tożsamych z celami Strategii rozwoju Warszawy do 2020 r. (przyjętej 24 listopada 2005 r.), w tym realizacji jednego z tych celów, tzn. wprowadzenia ładu przestrzennego, rozwijały się – niestety – procesy bezplanowej lub źle zaplanowanej urbanizacji. Przed przyjęciem tych dokumentów były one rezultatem zbytniej ogólnikowości ustaleń wspomnianego planu ogólnego, ale także specyficznego traktowania „spraw ładu przestrzennego” (pierwszego zadania własnego gminy określonego w ustawie ustrojowej już w 1990 r.) przez niektóre tzw. „obrzeżne” gminy – dzielnice, które do końca trzeciej kadencji (tj. do jesieni 2002 r.), miały prawo sporządzania miejscowych planów zagospodarowania. Szczególnie negatywnym przykładem takiej źle planowanej nowej urbanizacji jest Białołęka, opisana przez Joannę Kusiak w książce „Chaos Warszawa”. Po uzyskaniu wyłącznego władztwa planistycznego przez władze miasta (i po wejściu w życie w lipcu 2003 r. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) okazało się, że narastający w Warszawie, zwłaszcza na jej peryferiach, chaos przestrzenny jest skutkiem nie tylko złych planów lub ich braku, ale przede wszystkim rezultatem powszechnego stosowania decyzji o warunkach zabudowy jako podstawy do wydawania pozwoleń na budowę, zarówno dla niewielkich domów jednorodzinnych, jak i dużych zespołów zabudowy wielorodzinnej. Do tego wkrótce okazało się, że takie decyzje (w przeciwieństwie do planów miejscowych) nie muszą być zgodne z zapisami Studium, a więc wydający je (z upoważnienia Prezydenta m. st. Warszawy) urzędnicy, nie tylko nie działali na rzecz realizacji określonej w nim polityki przestrzennej, ale często w sprzeczności z nią… Takiemu podejściu sprzyjał narastający popyt na decyzje o warunkach zabudowy, wprost proporcjonalny do niedostatecznego postępu prac planistycznych oraz do coraz większej dynamiki budownictwa tzw. „deweloperskiego”, początkowo  biurowo – handlowo – usługowego”, ale – w ostatniej dekadzie – przede wszystkim mieszkaniowego. W konsekwencji liczne plany miejscowe, zwykle po wieloletniej procedurze ich sporządzania, utrwalały chaos powstały z nieskoordynowanych decyzji, zamiast kształtować ład przestrzenny… Natomiast Rada m. st. Warszawy dwukrotnie (w lipcu 2010 r. i w lipcu 2015 r.) stwierdziła aktualność Studium z celami polityki przestrzennej, w tym z celem „Zapewnienie trwałego ładu przestrzennego na obszarze miasta”. W tej sytuacji pewnym zaskoczeniem było (ponad dwa lata przez terminem realizacji celów Strategii rozwoju Warszawy do 2020 r. w tym „Osiągnięcia w Warszawie trwałego ładu przestrzennego’’) przyjęcie 10 maja 2018 r. całkowicie nowej Strategii #Warszawa 2030, i to pomimo że w uzasadnieniu do uchwały ją przyjmującej stwierdzono, iż jest ona „aktualizacją dotychczas obowiązującej Strategii…”. Jej cele różnią się jednak zasadniczo od tych – co najmniej częściowo niezrealizowanych – celów Strategii przyjętych zaledwie ok. 13 lat wcześniej. Przy tym nowa Strategia zawiera załącznik „Wytyczne dla Studium…” wiążące przy sporządzaniu tego dokumentu, zawierające m. in. wskaźniki o charakterze standardów urbanistycznych (m. in. powierzchni terenu zieleni urządzonej na jednego mieszkańca), niestety  znacznie niższe niż takie wskaźniki przyjęte w 2006 r. w nadal obowiązującym Studium (szczegóły: miesięcznik STOLICA nr 11-12/2018). Jednak najistotniejsze, bo określające główne zasady polityki rozwoju przestrzennego do uwzględnienia w nowym Studium, są następujące wytyczne:

Struktura funkcjonalno-przestrzenna m.st. Warszawy powinna być kształtowana zgodnie z zasadami policentryczności i hierarchiczności. Elementami tej struktury będą: centrum stołeczne (ogólnomiejskie) oraz sieci centrów ponaddzielnicowych (liczebność około 5 – 6), dzielnicowych i subdzielnicowych (lokalnych).

Zwiększanie zwartości zabudowy niedokończonych układów urbanistycznych, z uwzględnieniem potrzeb ich rewitalizacji, re-urbanizacji oraz re-industrializacji. Stosunek powierzchni zabudowy w obszarze zurbanizowanym do obszaru zurbanizowanego powinien wzrosnąć z 14,2% do 17,5%.

Ograniczenie zjawiska „rozlewania się” miasta. Stosunek powierzchni zabudowy poza obszarem zurbanizowanym do powierzchni obszaru niezurbanizowanego powinien optymalnie wynieść 0%, nie może przekroczyć 5%.

Lokalizowanie nowej zabudowy mieszkaniowej na terenach posiadających potencjał do wykształcenia przestrzeni zurbanizowanej – istnienie infrastruktury społecznej, technicznej i transportowej, w szczególności szynowej. Stosunek powierzchni obszaru zurbanizowanego do całkowitej powierzchni miasta nie powinien przekroczyć 60,0% przy dzisiejszym poziomie 49,7%.

To (poza pierwszym z tych wytycznych) – nowe podejście do polityki przestrzennej, więc podjęcie przez Radę Warszawy uchwały ws. sporządzenia nowego Studium (24 maja 2018 r.)  było jego konsekwencją.  W uzasadnieniu tej uchwały stwierdzono m. in. (nie w kontekście wytycznych Strategii, a zmian w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym: „Przede wszystkim (…) należy dążyć do planowania i lokalizowania nowej zabudowy na obszarach o w pełni wykształconej zwartej strukturze funkcjonalno-przestrzennej, w szczególności poprzez uzupełnianie istniejącej zabudowy. Na innych terenach jest to możliwe, o ile jest to uzasadnione prognozami demograficznymi, trendami rozwoju gospodarczego i bilansem terenów przewidzianych pod zabudowę w powiązaniu z możliwościami finansowymi gminy. (…) Nowe Studium będzie wynikiem zbilansowania potrzeb i możliwości rozwojowych miasta (…) w perspektywie 30 lat (nota bene: Strategia rozwoju określiła w 2018 r. perspektywę zaledwie 12-letnią…), podczas gdy dotychczasowe określało jedynie docelową chłonność terenów w mieście (…) na 3 miliony mieszkańców. (…)
W efekcie dotychczasowy rozkład terenów sprzyja nieracjonalnej urbanizacji polegającej na: rozpraszaniu zabudowy, powstawaniu struktur mieszkaniowych niedostatecznie wyposażonych w infrastrukturę techniczną i społeczną (…), większą zależność od transportu indywidualnego (wymuszona mobilność – brak możliwości obsługi transportem publicznym…), wysokie koszty funkcjonowania podsystemów miejskich, chaos w formach zabudowy i architekturze zespołów urbanistycznych.
” Wspomniano, że „Polityka mieszkaniowa – Mieszkania 2030” przyjęta przez Radę Warszawy w grudniu 2017 r. „będzie mieć wpływ na kształtowanie terenów zabudowy mieszkaniowej.” Pomimo, że dokument tego rodzaju nie jest w tym samym stopniu wiążący dla Władz Warszawy przy określaniu polityki przestrzennej jak przepisy ustawowe i zapisy Strategii rozwoju, to – zakładając konsekwencję organów stołecznego samorządu – warto zacytować jego istotne fragmenty. „W latach 2007-2016 w Warszawie oddano do użytkowania około 151 000 mieszkań, co oznacza, że średnio wybudowano 15 000 lokali rocznie. (…) Najdynamiczniej pod względem budownictwa mieszkaniowego rozwijają się dzielnice: Białołęka, Wola, Mokotów, Bemowo, Wilanów oraz Praga-Południe. Na przestrzeni 10 lat wybudowano tu łącznie około 90 000 mieszkań (60%). Natomiast w dzielnicach Praga Północ, Rembertów i Wesoła buduje się niewielką liczbę nowych mieszkań, średnio około 550 rocznie. (…) Liczba mieszkań w Warszawie na koniec 2016 roku wyniosła 932 574. Udział procentowy mieszkań komunalnych w liczbie wszystkich mieszkań w Warszawie wynosił obecnie 8,7%.” (tj. 81 563 lokali komunalnych – tzw. „zasób miejski”).
Z tych informacji (oraz z ostrożnego założenia, że dynamika realizacji zabudowy mieszkaniowej „niekomunalnej” utrzyma się co najmniej na średnim poziomie z okresu analizowanego) wynika, że najistotniejszym wyzwaniem dla Władz Warszawy w zakresie budownictwa mieszkaniowego, nie będzie zwiększenie „zasobu miejskiego” o ok. 20 %. Będzie nim natomiast zapewnienie planistyczne (tj. przez odpowiednie zapisy nowego Studium oraz spójne z nimi ustalenia nowych i zmienianych planów miejscowych) terenów i infrastruktury do realizacji mieszkań przez inwestorów innych niż samorząd, w szczególności tzw. deweloperów mieszkaniowych. Jakie zobowiązania miasta natury finansowej mogą z tego wyniknąć, jeśli takimi planami miejscowymi będą obejmowane tereny dotychczas niezurbanizowane, można wnioskować z prognozy skutków finansowych miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego peryferyjnego i głównie rolniczego Chrzanowa (uchwalonego 24 września 2020 r.) : w „horyzoncie czasowym 15 lat” to koszty prawie 800 mln zł!

wykresMieszkania oddane do użytkowania w Warszawie według form budownictwa w latach 2007-2016

Nota bene: według „Raportu o stanie miasta Warszawa 2020”: „31 grudnia 2020 r. w miejskim zasobie mieszkaniowym było 81 281 lokali mieszkalnych [a więc o prawie 300 mniej niż  cztery lata wcześniej!] (…), w tym ok. 6 300 lokali z najmem socjalnym. Ponadto w zasobie miejskich spółek TBS były 3 103 mieszkania. (…) W tej sytuacji słuszne są m. in. następujące sformułowania „Polityki mieszkaniowej”, dotyczące „racjonalnego gospodarowania przestrzenią”: „Rozwój nowej zabudowy mieszkaniowej powinien bazować w pierwszej kolejności na potencjale obszaru już zurbanizowanego. Racjonalne gospodarowanie przestrzenią jako dobrem ograniczonym wymaga, aby, w trosce o optymalne jej wykorzystanie, nie podejmować rozrzutnych decyzji planistycznych. Dlatego istotne jest, by planowany rozwój zabudowy mieszkaniowej skorelowany był z faktycznym zapotrzebowaniem na tę funkcję w mieście. Polityka przestrzenna miasta będzie za priorytetowe uznawać kierunki rozwoju zabudowy w obrębie obszaru zurbanizowanego. Przede wszystkim w lokalizacjach charakteryzujących się istniejącym uzbrojeniem, w tym, w zakresie szeroko rozumianej infrastruktury społecznej i wydajnego transportu zbiorowego, a także spełniających inne kryteria jakościowe w kontekście sytuowania funkcji mieszkaniowych przy uwzględnieniu predyspozycji i ograniczeń środowiska naturalnego. (…) Lepsze wykorzystanie potencjału istniejącej zabudowy będzie uwydatnione w polityce przestrzennej Warszawy, gdyż takie podejście wspomaga ideę kształtowania miasta o zwartej policentrycznej strukturze urbanistycznej.”

W 2015 r. Urban Land Institute*, po analizie porównawczej sześciu europejskich metropolii, określił Warszawę jako miasto o niskiej i złej intensywności zabudowy oraz o niskiej gęstości zamieszkiwania, wskazał „złe strony” takiej ekstensywnej urbanizacji oraz zarekomendował sposoby stopniowych pożądanych zmian, z naciskiem na właściwe planowanie. Zaś na początku 2017 r. w ramach projektu Inkubator Mieszkania2030 pt. „Miasto zwarte: jak zagęszczać miasto i zachować wysoką jakość życia?” wskazano właściwe sposoby intensyfikacji śródmiejskiej zabudowy: Uzupełnienia i/lub kontynuacji pierzei. Nadbudowy, w miejscach gdzie jest wyraźna różnica wysokości w stosunku do zabudowy w sąsiedztwie. Wyburzenie i zastąpienie nowym budynkiem. Uzupełnienie zabudowy kwartału, z możliwością wyburzeń punktowych oraz dobudowywaniem do ślepych ścian. Zabudowa wewnątrz kwartałów, w szczególności poprzez dobudowy do ślepych ścian. Zabudowa dawnych rezerw komunikacyjnych. Zabudowa w miejscach obecnych garaży i/lub parkingów terenowych. Kompleksowa przebudowa kwartału. Realizacja historycznych planów zabudowy.

Czytelne ślady tych dyskusji, analiz i rekomendacji można odnaleźć w czterech Raportach z planowania Warszawy oraz w Założeniach do nowego Studium zaprezentowanych do konsultacji społecznych w czerwcu br. (szczegóły: STOLICA nr 9-10/2021**). Jak wpłyną one na całościowy projekt nowego Studium będzie można stwierdzić (i o tych rozwojowych wyzwaniach dyskutować), gdy będzie on wyłożony do publicznego wglądu – zgodnie z harmonogramem prac planistycznych – w końcu II. kwartału przyszłego roku. Po niedawnej likwidacji Miejskiej Pracowni Planowania Przestrzennego i Strategii Rozwoju,  opracowujący obecnie projekt Studium pracownicy Biura Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu m. st. Warszawy, będą musieli rozstrzygnąć istotny dylemat natury planistycznej. 30 września br. 309 obowiązujących planów miejscowych obejmowało ok. 40% obszaru miasta. Zasadnicza większość z nich (ponad 80%, pozostałe są nieaktualne) została sporządzona w zgodności z zapisami nadal obwiązującego Studium z 2006 r., a więc służy realizacji określonej w nim  – obecnie krytycznie ocenianej – polityce przestrzennej, z ekstensywną zabudową, w tym na terenach niezurbanizowanych, z niskimi wskaźnikami intensywności i wysokości zabudowy, nawet w rejonach centrów dzielnic (czego szczególnie złym przykładem jest uchwalony 10 czerwca 2021 r. plan rejonu ul. Gandhi obejmujący centrum Ursynowa – ponad 150 tysięcznego „miasta w mieście”, ewidentnie niezgodny ze strategiczną zasadą hierarchicznej policentryczności). Jednocześnie opracowywanych jest ponad 220 projektów planów miejscowych obejmujących ponad 25% obszaru miasta, (w tym ok. 5% powierzchni miasta obejmują zmiany planów nieaktualnych). Ponieważ w Warszawie brak jest wieloletniego programu sporządzania planów miejscowych, to nie wiadomo, ile z tych planów będzie uchwalonych jeszcze przed przyjęciem nowego Studium (zapowiadanym na połowę 2023 r.), a więc z ustaleniami utrwalającymi krytykowane zapisy Studium już nieaktualnego. Tak więc na pytania – jak Warszawa będzie się rozwijać w najbliższych latach? oraz – gdzie będzie można budować mieszkania? – można odpowiedzieć, że na co najmniej na jednej trzeciej obszaru miasta w sposób zgodny z obejmującymi je obowiązującymi planami, a na pozostałym obszarze – zapewne nadal głownie na podstawie decyzji warunkach zabudowy, a więc raczej chaotycznie… Jednak obecne przedłużanie się procedur planistycznych może być dla kształtowania Warszawy jako miasta zwartego, nie „rozlewającego się”, o dobrze intensyfikowanej zabudowie – paradoksalnie – korzystne, oczywiście przy założeniu, że nowe Studium tę dotychczasową politykę przestrzenną odpowiednio zmieni (i że wydawanie tzw. „WuZetek” będzie ograniczone do sytuacji oczywistych, np. takich jak te wskazane w sposobach intensyfikacji zabudowy śródmiejskiej już ponad cztery lata temu). Co prawda po uchwaleniu nowego Studium, takie nieaktualne plany będzie można stopniowo odpowiednio zmieniać, lecz niezbędne podwyższanie ustalonych w nich niskich wskaźników intensywności i wysokości zabudowy, a zwłaszcza wprowadzanie ograniczeń zabudowy na terenach już zaplanowanej, ale nie zrealizowanej ekstensywnej urbanizacji, będzie bez wątpienia konfliktogenne. Jednak będą to wyzwania dla władz Warszawy w kolejnej kadencji…

Autor:

Grzegorz A. Buczek

Fundator i Przewodniczący Rady Fundacji, „Europejski Instytut Nieruchomości”

————————————————————————————————————-
*Urban Land Institute (ULI) to naukowo-edukacyjna organizacja non-profit, założony w Chicago w 1936 r., liczy ponad 34 tys. członków w 75 krajach na całym świecie. Reprezentują oni szerokie spektrum dziedzin gospodarki przestrzennej oraz branży nieruchomości i pracują w przedsiębiorstwach prywatnych oraz administracji publicznej; Raport „Zagęszczenie: czynniki stymulujące, korzyści i debaty” (w tym: „Analiza przypadku: Warszawa” , czerwiec 2015 r.)  ** archiwalne numery miesięcznika są dostępne tu: http://warszawa-stolica.pl/

PUGP: utworzono konsorcjum w celu zintegrowanego podejścia do rozwoju ukraińskich społeczności terytorialnych i biznesu.

Z ogromnym zainteresowaniem publikujemy informacje o nowym projekcie Polsko-Ukraińskiej Izby Gospodarczej oddziału w Kijowie!

Gratulujemy Olegowi Dubishowi uruchomienia projektu oraz konsekwencje i zaangażowanie z jakim podchodzi do problemu gospodarczej i wymiany doświadczenia   w szeroko rozumianym obszarze gospodarki miejscowej i przestrzennej.

EIN będzie wspierał działanie Izby w tym zakresie oraz deklaruje przystąpienie do projektu.

Tłumaczenie oryginalnego tekstu niżej:

5 lutego 2021 r. utworzono konsorcjum w celu zintegrowanego podejścia do rozwoju ukraińskich społeczności terytorialnych i biznesu.

Wiele osób zdaje sobie sprawę, że dzisiejszy polski samorząd to wielkie osiągnięcie transformacji politycznej i społeczno-gospodarczej Polski. Przez ponad trzy dekady Samorząd zyskał uznanie i zaufanie obywateli polskich, a praca władz lokalnych Polski od lat zyskuje najwyższe oceny i wiarygodność wśród wszystkich instytucji publicznych w Polsce. Polskie doświadczenia decentralizacji i reformy samorządowej cieszą się zasłużonym szacunkiem, uwagą i popytem poza granicami Polski. Dlatego logiczne jest, że jednym z priorytetów pracy ukraińskiego zespołu PUGP jest promowanie wdrażania tego doświadczenia na Ukrainie. Zwłaszcza jeśli chodzi o lokalne wsparcie dla małych i średnich przedsiębiorstw, rozwój terytoriów i lokalnej infrastruktury przyciągania i wspierania inwestycji zagranicznych, rozwoju przemysłowego i innowacyjnego Ukrainy. Ta praca wymaga odpowiednich kompetencji i kompleksu niezwykle konkretnych działań ze strony tych, którym zależy na rozwoju cywilizacyjnym i przyszłości naszych połączonych społeczności terytorialnych (OTG), biznesu i całego kraju.

Dlatego aktywnie wspieraliśmy inicjatywę, a utworzone przez nas w Kijowie Polskie Centrum Biznesu 05.02.2021 stało się jednym z uczestników konsorcjum partnerskiego, w którym 7 organizacji z różnych regionów Ukrainy połączyło się w różnych obszarach pracy dla wspólnego celu – zintegrowanego podejścia do rozwoju ukraińskich społeczności i biznesu. W ramach konsorcjum – specjaliści z zakresu urbanistyki i Planowania Przestrzennego, Zagospodarowania Przestrzennego i Kartografii, ekologii i Gospodarki Odpadami, gospodarki i Inwestycji, doradztwa i zarządzania projektami, wydobycia i przetwarzania minerałów, projektowania i budowy złożonych obiektów infrastrukturalnych i przemysłowych, tworzenia systemów danych geoinformacyjnych i szkolenia personelu samorządu terytorialnego, efektywności energetycznej i energii odnawialnej.

Więcej informacji na temat konsorcjum można znaleźć pod linkiem:
https://gplan.com.ua/partnerskiy-konsorcium
Osobno chcę wyrazić wielki szacunek i wdzięczność za inicjatywę i ascezę koordynatorom projektu Michaiła Gabriela i Marty Dobrowolskiej !!!

Jestem przekonany, że wraz z podpisanym w ubiegłym tygodniu memorandum między PBC a Stowarzyszeniem społeczności atrakcyjnych inwestycyjnie Ukrainy ( Ruslan Meistruk), projekt ten będzie między innymi praktycznym narzędziem w kwestiach kompleksowej i wzajemnie korzystnej współpracy Polsko-Ukraińskiej Izby Gospodarczej i wszystkich powiązanych struktur ze zjednoczonymi społecznościami terytorialnymi Ukrainy!

Нет описания фото.

Oryginalny tekst: 

https://www.facebook.com/photo/?fbid=2797787940500202&set=pcb.2797791777166485

Szkolenie online: Facebook w pracy pośrednika w obrocie nieruchomościami

Kolejne z serii szkoleń online będzie poświęcone wykorzystaniu Facebooka w pracy pośrednika w obrocie nieruchomościami. Wideokonferencja zostanie podzielona na trzy bloki podczas, których zostaną omówione platformy dostępne w ramach Facebooka oraz ich możliwości. Celem szkolenia jest przekazanie pośrednikom narzędzia, które będą mogli używać w swojej codziennej pracy, wprowadzając je samodzielnie, bez konieczności angażowania w ten proces specjalistów. Profesjonalne wykorzystanie Facebooka w branży pośrednictwa obrotu nieruchomościami może ułatwić pozyskiwanie klientów, stać się kolejnym kanałem do promocji ofert oraz wpłynąć na postrzeganie agenta, jako eksperta w swojej dziedzinie.

 

PROGRAM WIDEOKONFERENCJI

11:40 – 11:50   Logowanie do platformy i sprawdzenie ustawień technicznych

11:50 – 12:00   Otwarcie Wideokonferencji

12:00 – 13.00  Dlaczego warto wykorzystywać Facebook w pracy pośrednika?

13.00 – 13.15  Przerwa na własną kawę

13.15 – 14.15   Możliwości jakie zapewnia Facebook

14.15 – 14.30   Przerwa na własną kawę

14.30 – 15.30   Wykorzystanie Facebooka w codziennej pracy agenta oraz pytania do prowadzącego

 

 

Szkolenie poprowadzi Mateusz Kaczorowski doradca nieruchomości z 16 letnim doświadczeniem. Zajmujący się akwizycją, sprzedażą i szeroko pojętą komercjalizacją nieruchomości. Członek Zarządu Polskiej Federacji Rynku Nieruchomości.

Ilość miejsc jest ograniczona.

Osoby chętne do szkolenia mogą się zgłaszać mailowo na adres: sekretariat@wgn.pl w nieprzekraczalnym terminie do wtorku 12 stycznia 2021.

PRACA POŚREDNIKA W CZASIE PANDEMII, 13.11.2020, PIĄTEK – SZKOLENIE ON-LINE

2020/11/06

Zapraszamy na szkolenie w formie on-line pn.:

„PRACA POŚREDNIKA W CZASIE PANDEMII”

które odbędzie się 13 listopada 2020 roku, tj. piątek w godzinach: 11:45-15:30

Szkolenie_1024x683

W trakcie szkolenia omówione zostaną między innymi:

  • aspekty prawne i praktyczne, pozyskiwanie ofert;
  • skuteczność umów w czasie pandemii;
  • prezentacje nieruchomości i finalizacje transakcji.

Wszystkie te zagadnienia mają na celu zwiększenie skuteczności i profesjonalizmu w pracy pośrednika obrotu nieruchomościami w czasie pandemii.

Szkolenie poprowadzi Pani Ewa Klos- Rychter, radca prawny, pośrednik w obrocie nieruchomościami, specjalista w zakresie prawa obrotu nieruchomościami, laureatka wielu nagród, m.in. Złotej Odznaki Polskiej Federacji Rynku Nieruchomości, Medalu XX – lecia Polskiej Federacji Rynku Nieruchomości, dwóch wyróżnień za wkład w rozwój profesji pośrednika w obrocie nieruchomościami oraz rynku nieruchomości.

Moderatorem szkolenia będzie Jacek Kolibski- Prezes Zarządu Europejskiego Instytutu Nieruchomości.

Szkolenie odbędzie się w ramach działalności Akademii Nieruchomości i Inwestycji.

PROGRAM SZKOLENIA:

11:30 – 11:45 Logowanie do platformy i sprawdzenie ustawień technicznych

11:45 – 12:00 Otwarcie pierwszego z cyklu szkoleń przez Jacka Kolibskiego, Prezes EIN

12:00 – 13.00 Aspekty prawne i praktyczne w pracy pośrednika.

13.00 – 13.15 Przerwa na własną kawę

13.15 – 14.15 Pozyskiwanie ofert, prezentacje nieruchomości i finalizacje transakcji.

14.15 – 14.30 Przerwa na własną kawę

14.30 – 15.30 Skuteczność umów w czasie pandemii, 10 minut na pytania i odpowiedzi.

Szkolenie poprowadzi Ewa Klos- Rychter radca prawny, pośrednik w obrocie nieruchomościami, specjalista w zakresie prawa obrotu nieruchomościami. Laureatka wielu nagród, m.in. Złotej Odznaki Polskiej Federacji Rynku Nieruchomości, Medalu XX – lecia Polskiej Federacji Rynku Nieruchomości, dwóch wyróżnień za wkład w rozwój profesji pośrednika w obrocie nieruchomościami oraz rynku nieruchomości.

Moderatorem szkolenia będzie Jacek Kolibski, Prezes Zarządu Europejskiego Instytutu Nieruchomości.

Szkolenie odbędzie się w najbliższy piątek 13 listopada 2020 roku o godzinie 12:00 i będzie będzie trwało do godz. 15.30 z dwiema przerwami 15 – minutowymi.  Jest to pierwsze z cyklu szkoleń organizowanych w formule on-line.

Koszt szkolenia wynosi 300,00 zł brutto.

Ilość miejsc ograniczona.
Chęć uczestnictwa w szkoleniu proszę zgłaszać elektronicznie na adres e-mail: sekretariat@wgn.pl w nieprzekraczalnym terminie do poniedziałku 9 listopada 2020.

11. BALTIC BUSINESS FORUM – MIĘDZYNARODOWE FORUM GOSPODARCZE, 10-12.04 2019 ŚWINOUJŚCIE

2019/04/15

11 kwietnia br. rozpoczęło się w Świnoujściu 11. Baltic Business Forum, trwające przez trzy dni.

Tegoroczne BBF jest bardzo szczególne i ma wymiar międzynarodowy. Organizowane jest m.in. dzięki współpracy z Krajową Izbą Gospodarczą. W tegorocznej edycji udział wziął Jan Piekło, Członek Rady EIN IV kadencji i były Ambasador RP na Ukrainie oraz Prezes EIN Jacek Kolibski.

IMG_20190410_162055_resized_20190415_041329075

Podczas pierwszego dnia BBF odbyły się spotkania przedstawicieli samorządów z radcami handlowymi, przedstawicielami Ambasad państw akredytowanych w Polsce a polscy samorządowcy przedstawili zagranicznym gościom walory inwestycyjne i turystyczne Pomorza Zachodniego. Dyskutowano także nad tym jak realizować inwestycje, i w jaki sposób uprzemysławiać region z wykorzystywaniem funduszy unijnych. W jedenej z debat zaprezentowano wyniki badania na temat profilu społecznego migrantów zarobkowych z Ukrainy. Badanie zostało przygotowane na zlecenie Polsko-Ukraińskiej Izby Gospodarczej w ramach programu „Partnerstwo i zatrudnienie”. – Zarówno Polska i Ukraina zyskują na tym, że Ukraińcy pracują w Polsce. Oba państwa muszą jednak zaangażować się w informowanie obywateli ukraińskich o ich prawach i obowiązkach za granicą – powiedziała prezes Fundacji „Nasz Wybór” Myroslava Keryk.

Drugi dzień 11. BBF rozpoczęło się od wykładu otwartego także dla mieszkańców Świnoujścia Prof. Grzegorza Kołodko pt. „Dokąd zmierza świat i Polska”.  O bezpieczeństwie energetycznym w Regionie ABC i roli Rosji, UE i Stanów Zjednoczonych w tym zakresie, podczas BBF rozmawiali założyciel i prezydent Mykhailo M. Gonchar z Centrum Studiów Globalnych STRATEGIA XXI, Ilya Ponomarev, były deputowany rosyjskiej Dumy Państwowej, członek Forum Wolnej Rosji, płk Romuladas Petkevičius, NATO Energy Security Centre of Excellence oraz Ambasador Zenon Kosiniak-Kamysz. Moderatorem tej debaty był Jan Piekło.

IMG_20190410_191250_resized_20190415_041329454

Fotografie: Jacek Kolibski

O Baltic Business Forum

Ideą BBF jest wzmacnianie współpracy gospodarczej w Regionie ABC: Adriatyk, Bałtyk, Morze Czarne. Obejmuje on zarówno państwa członkowskie Unii Europejskiej, jak i znaczące gospodarki, które nie należą do wspólnoty, takie jak Ukraina i Turcja.

BBF to unikalne spotkanie przedsiębiorców, przedstawicieli rządu, samorządowców, ekspertów gospodarczych i NGO’sów. To platforma do otwartych dyskusji o tym, jak uwalniać energię dla rozwoju gospodarczego. Uczestnicy BBF rozmawiają o swoich planach, dyskutują o potrzebnych zmianach regulacyjnych, szukają rady i partnerów do prowadzenia swojego biznesu.

http://www.balticbusinessforum.eu

POLSKO – UKRAIŃSKA KONFERENCJA W KIJOWIE – 12 GRUDNIA 2018

 2018/12/18

PL-UA Konferencja w Kijowie - sesja I

W dniu 12 grudnia 2018 r. w Hotelu Ukraina w Kijowie odbyła się Polsko – Ukraińska Konferencja w Kijowie „Gospodarka miejska i rozwój terytorialny. Europejskie modele zarządzania infrastrukturą komunalną. Prezentacja doświadczeń w organizacji i zarządzaniu sektorem komunalnym i mieszkaniowym.”

Staraniem Polsko – Ukraińskiej Izby Gospodarczej PUIG i naszego Instytutu odbyła się konferencja poświęcona polityce miejskiej i modernizacji infrastruktury komunalnej. W wydarzeniu uczestniczyło około 100 uczestników, w tym kilkunastu prelegentów reprezentujących min. Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, Krajową Agencję Poszanowania Energii, Politechnikę Krakowską. Ze strony Ukrainy udział w konferencji wzięli min.  Deputowany do Parlamentu Ukrainy Mykhailo Khmil, Przedstawiciel NGO „Klub Burmistrzów” Prof. Volodymyr Udovychenko oraz merowie kilku miast Ukrainy. Konferencję współprowadzili Prezes EIN Jacek Kolibski i I Wiceprezes PUIG Oleg Dubish. Moderatorem jednej z sesji był ekspert ds. energooszczędności i dyrektor wykonawczy w „Stowarzyszeniu Energooszczędnych Miast na Ukrainie”, Członek NGO Grupa Nestor Svyatoslav Pavlyuk.

W zgodnej opinii uczestników konferencji implantacja doświadczeń związanych z modernizacją polskiej gospodarki, w tym szczególnie modernizacja infrastruktury miejskiej i budowanie społeczeństwa obywatelskiego na Ukrainie, staje się ważnym zadaniem na drodze do zjednoczonej Europy. Oleg Dubish w swoim wystąpieniu podkreślił, iż polska droga do Europy jest głównym drogowskazem dla Ukrainy a efektem konferencji jest powołanie Platformy wymiany i współpracy doświadczeń i realizacji wspólnych projektów modernizacyjnych. Ważną rolę w funkcjonowaniu Platformy może odegrać Zagraniczne Biuro Handlowe w Kijowie Polskiej Agencji Inwestycji i Handlu S.A.(PAIH), Partner Generalny naszej konferencji,  w imieniu którego taką deklarację złożył Kierownik Karol Kubica. Patronat Honorowy nad konferencja objęła Ambasada RP w Kijowie a Ambasador Jan Piekło uczestniczący w jej obradach , zwrócił uwagę na potrzebę demokratyzacji życia społecznego i gospodarczego na Ukrainie a również na doniosłość działań zmierzających do poprawy jakości życia mieszkańców ukraińskich miast poprzez modernizację infrastruktury miejskiej i energooszczędność w procesach zarządzania wspólnotami mieszkaniowymi.

PL-UA Konferencja w Kijowie - sesja I PL-UA Konferencja w Kijowie - sesja I PL-UA Konferencja w Kijowie - sesja I PL-UA Konferencja w Kijowie - sesja I PL-UA Konferencja w Kijowie - sesja IPL-UA Konferencja w Kijowie - sesja IPL-UA Konferencja w Kijowie - sesja I PL-UA Konferencja w Kijowie - sesja I

Fot.: Europejski Instytut Nieruchomości

Zapraszamy do obejrzenia i wysłuchania krótkiej relacji z wydarzenia, przygotowanego przez naszego Partnera Medialnego U.P.M.P.

Więcej informacji o konferencji na stronie / Більше інформації :

POLSKO UKRAIŃSKA KONFERENCJA W KIJOWIE